ونزوئلا: راهپیمایی یک میلیون نفر در حمایت از رأی "آری" و گسترش خشونت از سوی ضدّ انقلاب
13 فوریه 2009
گزارش "جریان مارکسیستی انقلابی" (CMR)- کاراکاس
از نخستین ساعات دیروز، سه شنبه 12 فوریه، صد ها هزار نفر به راهپیمایی در خیابان های کاراکاس پرداختند. توده های مردم، باری دیگر به فراخوان تظاهراتی عمومی در حمایت از رأی "آری" در رفراندومِ مربوط به اصلاحیه قانون اساسی در تاریخ 15 فوریه پاسخ دادند. تظاهرات از ناحیه معروف پتاره[1] شروع شد و به خیابان بولیوار، با حضور یک میلیون نفر از مردمی که به سخنرانی پرزیدنت چاوز گوش می دادند، ختم شد.
همان طور که توضیح داده ایم (رجوع کنید به : رأی آری به رفراندوم اصلاح قانون اساسی و حرکت به سوی تکمیل انقلاب)، توده های مردم ونزوئلا به این موضوع از منظر طبقاتی، یعنی مبارزه مابین انقلاب و ضدّ انقلاب، می نگرند. چنین نگرشی بر فضای راهپیمایی روز سه شنبه هم غالب بود.
جالب توجّه است که بسیاری از کارگران صنایع پایه و اتحادیه های کارگری در تظاهرات مزبور شرکت نموده بودند. هم چنین جوانان نیز شرکتی چشمگیر در این تظاهرات داشتند که همین امر، به وضوح مشت دروغ گویی رسانه ها را حول وجود اپوزیسیون به اصطلاح "دانشجویی" در دولت بولیواری باز می کند.
به علاوه، باری دیگر مارکسیست های CMR، در تظاهرات شرکت نمودند؛ غرفه ما، با کتاب هایی از مارکس، انگلس، لنین، روزا لوکزامبورگ، تِد گرانت و اَلِن وودز، توجّه بسیاری از مردم را جلب نموده بود. در ضمن ما شماره جدید نشریه خود، اِل میلیتانته، را- که حاوی سلسله مقالاتی در تحلیل اهمیّت رفراندوم و وظایف باقی مانده انقلاب می بود- به فروش رساندیم.
توجّه خاصّ ما در این تظاهرات، حمایت گسترده تر از کارگران کارخانه میتسوبیشی در آنزوآتِگوئی[2] بود که چندی پیش از سوی عناصر فاسد پلیس منطقه آنزوآتِگوئی، در حین اشغال کارخانه، مورد تهاجم قرار گرفتند و در نتیجه، دو تن جان باختند. (نگاه کنید به: ونزوئلا: کشتار کارگران میتسوبیشی- آن چه که به راستی رخ داد)[3]. به منظور تقویت کمپینی پیرامون این موضوع در بین فعّالین بولیواری، ما به انتشار 3000 اعلامیه پرداختیم که در طی تظاهرات دست به دست توزیع می شد. ما هم چنین 250 امضا در محکومیّت این حمله جمع آوری کردیم. هدف ما، جهت دهی کمپین به سوی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا(PSUV)، به عنوان قلب جنبش بولیواری، است.
وقایع اخیر در ونزوئلا مؤیّد این موضوع است که ضدّ انقلاب در حال حاضر مشغول به انجام اقدامات خشونت آمیز به منظور ایجاد هرج و مرج و بی ثباتی در کشور است. روز 17 ژانویه، شش شبه نظامی کلمبیایی در ماراکای، استان آراگوآ، در حال انتقال سلاح، نارنجک و دو کیلوگرم موادّ منفجره دستگیر شدند. روز 27 ژانویه، 31 نفر کلمبیایی دیگر به اتهام ارتباط با یک گروه شبه نظامی بازداشت شدند. مورد مشابهی در ال ویجیا، استان مریدا، رخ داد. در این ناحیه، چهار نفر از اعضای گروه فاشیستی و شبه نظامی کلمبیایی با نام " گروه عقاب های سیاه"[4] به همراه مقادیر زیادی از سلاح، موادّ منفجره، نارنجک و نقشه هایی با طرح هایی مفصّل جهت انجام فعّالیت های تروریستی دستگیر شدند.
حمله ضدّ انقلابیون، در شروع ناگهانی درگیری های خشونت آمیز دانشجویان خرده بورژوا با پلیس انعکاس پیدا کرد. در کاگوآ، استان آراگوآ، دوازده نفر از دانشجویان در حین تظاهراتی علیه اصلاح قانون اساسی با کوکتل مولوتف به نیروهای پلیس حمله بردند. رویداد های مشابهی در کومانا (استان سوکره)، مِریدا و ماتورین (استان موناگاس) رخ داد. بدترین مورد در استان تاچیرا بود که گروهک های فاشیستی طی دو هفته اخیر، خشونت را به سطح خیابان ها کشانده اند.
تمامی این ها نشان می دهد که ضدّ انقلاب خود را به فعّالیت های صلح آمیز پارلمانی محدود نمی کند. این اقدامات، آن گونه که رسانه های بورژوایی بین المللی و ملّی از ما می خواهند که باور داشته باشیم، به هیچ وجه "دموکراتیک" نیستند. با این حال، توده های بولیواری باری دیگر نیروی خود را در تظاهرات عظیم دیروز نشان دادند. با چنین نیرویی، وارد آوردن ضربه نهایی به ضدّ انقلاب، یعنی گرفتن قدرت اقتصادی از دست ضدّ انقلاب از طریق تحت کنترل درآوردن زمین ها، بانک ها و صنعت، کاملاً ممکن خواهد بود. این وظیفه اصلی انقلاب ونزوئلا است و با چنین دورنمایی است که ما از همه می خواهیم در رفراندوم روز یکشنبه، رأی "آری" را به صندوق ها بیندازند.[5]
برگردان: آرمان پویان
[1] Petare
[2] Anzoategui
[3] هم چنین برای اطّلاع بیشتر می توانید به مطلب زیر مراجعه کنید:
http://www.venezuelanalysis.com/news/4156
[4] The Block of Black Eagles
[5] برگردان از:
http://www.marxist.com/venezuela-one-million-march-favour-of-yes.htm
(برای دیدن تصاویر و فیلمی کوتاه از راهپیمایی به آدرس بالا مراجعه کنید)
منبع نشریه میلیتانت
دو کارگر در حال دفاع از کارخانه ی اشغال شده میتسیوبیشی در ونزوئلا به قتل رسیدند
بعداز ظهر روز پنجشنبه 29 ژانویه (به وقت ونزوئلا) دو کارگر در ایالت آنزواتگی (ونزوئلا)، به دست پلیس کشته شدند. «پدرو سارز» از کارخانه میتسیوبیشی و «خوزه مارکانو» از کارخانه همسایه ی «ماکوزا» از کارگران به قتل رسیده هستند. آنها هنگام تلاش پلیس منقطعه ای «آنزواتگی» برای تخیله کارگران میتسیوبیشی که ساختمان کارخانه را به اشغال خود در آورده بودند به قتل رسیدند.
کارگران میتسیوبیشی از 20 ژانویه کارخانه را به اشغال خود در آوردند. اولین دلیل اشغال کارخانه آن بود که 150 کارگری که از طریق مقاطعه کار وابسته «ایندا سروس» در کارخانه کار می کردند؛ پس از تصیمیم مدیریت مبنی بر توقف همکاری با «ایندو سرویس» از کار بیکار شدند. 863 نفر از 893 فرد حاضر در یکی از جلسات بزرگ میتسیوبیشی به اشغال کارخانه رای دادند. کارگران در حالیکه خواهان بازگشت به کار 135 کارگر اخراج شده، آنهم به شکل قرار داد کامل بودند، مبارزه خود را به خواسته ملی سازی کارخانه پیوند دادند. آنها ملی سازی را مانند دیگر کارخانه های «وی وکس»، «فرانلاس گوچا»؛ «ای ان آ اف» ملی سازی را تنها راه حل مشکل می دانستند.
سی ام آر (جریان مارکسیست های انقلابی – بخش آی ام تی در ونزوئلا) نقش مهمی در اشغال کارخانه های میتسیوبیشی و «وی وکس» ایفا کرده است. پایان اشغال کارخانه از سوی یک قاضی که با حکم تخیله کارخانه که در محل حاضر شده بود؛ خواسته شد. اما کارگران مقاومت کردند و پلیس به کارگران حمله کرد. آنها به سوی کارگران تیر اندازی کردند. دو کارگر را کشته و تعدادی را زخمی کردند. این وضعیت با دخالت گارد ملی و متوقف ساختن نیروهای پلیس توسط آنها آرام شد. بنابراین کارگران هنوز داخل کارخانه هستند اما قاضی خواهان تخیله کارگران با استفاده از زور است.
دولت ایالت «آنزوا تگی»، توسط فرماندار بلیواری «تارک ویلایم ساب» اداره می شود. اقدام وحشیانه قاضی و پلیس غیر موجه است. پلیس «آنزواتگی» پیش از این نیز برای سرکوب مبارزات کارگران نفت برای قرار دادهای کاری خود به کار گرفته شده؛ و در واقع این نیروی پلیس و فرماندهانش فرقی با دوران قبل از انقلاب بولیواری نکرده است و از همان افراد تشکیل شده است. فرماندار تارک ویلیام ساب و رئیس جمهور هوگو چاوز باید به سرعت تحقیقات در مورد این حوادث را آغاز کرده و مسئولین آنرا به دادگاه به کشانند.
همه کارگران اشغالگر کارخانه میتسیوبیشی بلیواری هستند وبسیاری از آنها به عنوان مبلغان فعال در زمان رفرنداوم اصلاح قانون اساسی در 15 فوریه 2008 خدمت کردند. آنها در سطح اتحادیه های کارگران منطقه و ملی حمایت های گسترده ای از خواسته های خود دریافت کرده بودند. هیئت های نمایندگی کارخانه «فورد» و «تویوتا» با آنها ملاقات کرده بودند. کارگران این کارخانه ها در حال بحث در مورد اشغال کارخانه خود در همبستگی با کارگران میتسیوبیشی هستند.
ما از همه فعالان همبستگی، جوانان و اتحادیه های کارگری در سراسر جهان می خواهیم که: پیام های حمایت خود به ما ارسال کنند. به فرماندار «آنزواتگی» پیام فرستند و توقف فوری تمام خشونت ها علیه کارگران و همچنین برقراری عدالت در مورد کسانی که مسئول قتل دو کارگر هستند را خواستار شوند.
زنده باد انقلاب ونزوئلا
زنده باد مبارزه طبقه کارگر
30 ژانویه 2009
ترجمه: کیومرث عادل از مارکسیست دات کام
منبع: نشریه میلیتانت
برگردان از: وندا نوژن
مؤسّسه ی ملّی آمار (INE) [1] روز پنج شنبه اعلام کرد که نرخ بیکاری در ونزوئلا، از 8.8% در ژوئیه ی 2007 به 7.2% در ماه ژوئیه ی 2008 کاهش پیدا کرده است.
بنابر اعلام رسمی مؤسّسه ی ملّی آمار، در بین ماه های ژوئیه ی 2007 و 2008، به تعداد شاغلین، 378.491 نفر افزوده شد و ضمناً در همین مدّت ، تعداد بیکاران 193.452 نفر کاهش یافت.
طبق آمار منتشر شده در روز پنجشنبه، در این کشور کارائیبی با جمعیتی در حدود 28 میلیون نفر، در حال حاضر 900.805 نفر بیکار و کمی کمتر از 11.7میلیون نفر شاغل می باشند.
برگردان و تلخيص: شکوفه بهار
«مترجم: م.دلاشوب»
درچندسال اخیرونزوئلا درمركزخبرهابوده است.درحالیكه اكثررسانه های جهان حكومت چاوز را متهم می كنندكه دریك قدمی دیكتاتوری«كمونیستی»قرارگرفته است،اما تصویرواقعی از واقعیت ونزوئلایی بسیارمتفاوت است.حكومت چاوز دست به برنامه ریزی تغییرات اجتماعی عظیم وبازتوزیع ثروت زده است.ونزوئلا،كشوری با ثروت های ملی بیشمار،ازنظرتاریخی توزیع بسیار ناعادلانه ی ثروت را تجربه كرده است.ثروت ونزوئلا تحت سلطه ی شركت های چندملیتی و امپریالیسم به سوی نخبگان ثروتمند دربسیاری ازكشورها سرازیر می شده است،ولـی هرگز قطره ای هم ازاین دریای ثروت درخود ونزوئلاوبرای بهبود شرایط زندگی وكارتوده هاوطبقه ی كارگر صرف نگشته است.
اعلام موجودیت بخش ایران
کمپین بین المللی «دست ها از ونزوئلا کوتاه»
دوستان و همکاران عزیز
حدود یکسال و نیم پیش (بهمن 1383) ما عده ای از جوانان ایران آغاز به همکاری با کمپین بین المللی «دست ها از ونزوئلا کوتاه» کردیم. در آن زمان صفحه اینترنتی بخش فارسی این کمپین را آغاز کرده و مقالاتی در حمایت از انقلاب ونزوئلا به فارسی ترجمه کردیم.
اکنون با قصد سفر رئیس جمهور ونزوئلا «هوگو چاوز» به ایران؛ ما زمان را آماده می بینیم که کمپین خود رسمیت داده و بدین ترتیب اعلام موجودیت می کنیم. هدف ما در این کمپین حمایت از انقلاب بولیواری در ونزوئلا و ایجاد همبستگی کارگران و جوانان ایران با کارگران و جوانان ونزوئلا یی، و افشای توطئه های دولت آمریکا علیه این انقلاب است.
کمپین بین المللی «دست ها از ونزوئلا کوتاه» (The Hands Off Venezuela Campaign) در تاریخ دسامبر 2002 زمانی که نیروهای ضد انقلابی با همکاری دولت آمریکا قصد سرنگونی منتخب دموکراتیک مردم ونزوئلا «هوگو چاوز» را داشتند؛ تأسیس شد. در آن زمان «آلن وودز» سردبیر سایت In Defence of Marxism فراخوان تشکیل آنرا در دفاع از انقلاب بولیواری و علیه حمله نظامی احتمالی دولت آمریکا، انتشار داد. این کمپین مورد قدردانی«هوگو چاوز» قرار گرفته و طی این دوره با تایید او به فعالیت بین المللی خود ادامه داده است.
بخش های دیگر کمپین بین المللی «دست ها از ونزوئلا کوتاه» در بسياری از کشورهای جهان در حال فعالیت هستند از جمله در:
دوستان و علاقمندانی که مایل به عضویت و همکاری در این کمپین هستند لطفاً با ایمیل زیر تماس بگیرند:
1 مرداد 1385مصاحبه با روبن لینارز، عضو اتحاد کارگران ملی (UNT)
ترجمه: بهروز صفری
مصاحبه از جورج مارتین، handsoffvenezuela.org
